Devri

sonnaat

sonnaat

v.

I. V. tr. d.

(1) Affermir.

●(1792) CAg 78. Ind hé sauë à stoc, a stleige, / Hac hé sonna à taulleu.

●(1927) DIHU 187/203. aveit duahat, sonnat ha gresat é ziùharigeu de zoug é gorv bras.

(2) sens fig. Relever.

●(1919) BSUF 1. sonnat er fé émesk en dud. ●(1921) BUFA 125. Chom hoah ér vro-men de sonnat en èvr e hoes saùet.

(3) Sonnaat ub. en udb. : affermir, enfoncer qqn dans qqc.

●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 77. sonnat hur hrechénion ér fé. ●(1857) LVH 82. hou sonnat é peb œvr mad.

(4) Sonnaat e benn : relever, redresser la tête.

●(1866) LZBt Genver 70. Setu-ni 'ta o c'hallout sonntat hon penn.

II. V. intr. Se raidir.

●(17--) TE 447. Quentéh en dén-ze e santas é zivarr é heannein hac é sonnad idan-d'ou.

III. V. pron. réfl. En em sonnaat : s'affermir.

●(1838) OVD 27. hum sonnat ér santimanteu-zé. ●111. de hum sonnat én-hi [ér vertu].

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...