Devri

korvigellañ / korvigellat

korvigellañ / korvigellat

v.

I. V. intr.

(1) Zigzaguer.

●(1877) MSA 92. hag ar gurun en eur gorvigella, a guez var bount al lestr.

(2) Se contorsionner, se contourner.

●(1876) TDE.BF 364a. Korvigella, korvigellat, v. n., tr. «se contourner, parlant des serpents, etc.» ●(1890) MOA 184a. Contourner (Se) v. pron. Parlant des serpents, tr. «korvigella, v. n.»

●(1908) FHAB Mezheven 180. evel an aër o korvigellat.

(3) Se brouiller.

●(1876) TDE.BF 364a. Korvigella, korvigellat, v. n., tr. «Se contourner, ou se brouiller, parlant du fil, etc.» ●(1890) MOA 184a. Contourner (Se) v. pron. Parlant du fil, tr. «korvigella, v. n.»

(4) sens fig. Frauder, tromper.

●(1876) TDE.BF 364a. Korvigella, korvigellat, v. n., tr. «Par exension, frauder, tromper.»

II. V. tr. d.

(1) Tortiller, cordeler.

●(1870) FHB 280/147b. o korvigellad he varo griz. ●(1872) ROU 83a. Entortiller, tr. «Corvigella.»

(2) Tordre (ses membres), se contorsionner.

●(1889) ISV 99. Hirra a eljont da ober, e voue, gant an amzer, miret outhan na fringe ha na gorvigelle kement he izili.

III. V. pron. réfl. En em gorvigellañ : se tordre.

●(1912) MMPM 81. En em gorvigella a ra var he gador ; eur boan griz hen deuz en he vouzellou.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...