Devri

diroufenn

diroufenn

adj.

I. Attr./Épith.

A. Sans rides.

●(1647) Am 505. Mais quen dirouffen gant ur cloppennecq, tr. «(?) Mais ayant si peu de rides, avec un têtu (?).»

●(1732) GReg 822b. Front sans rides, tr. «tal dirouffenn.»

●(1866) FHB 54/14b. Var da dal-te ken dirouven !

●(1909) NOAR 119. o zal diroufen. ●(1962) EGRH I 62. diroufenn a., tr. « sans rides. »

B. par ext.

(1) (en plt d'une surface d'eau) Calme, uni, sans vague.

●(1887) SRD 6. eul lenn ker sklear, ken dirouven.

●(1986) PTGN 126. Sioul ha diroufenn eo ar mor.

(2) (Ciel) sans nuage.

●(1868) FHB 199/340a. he oabl glaz ha dirouven. ●(1870) FHB 264/22a. an oabl dirouven ha digatar. ●(1894) BUZmornik 842. Ann env a ioa diroufenn, ann amzer sioul, hag ann heol a bare skeduz.

(3) (Bourse) sans rides, bien garnie.

●(1928) BFSA 180. eur yalc'h hag a oa reut ha diroufenn (bien garnie).

(4) (Vêtement) sans pli.

●(1857) CBF 25. great e vezint [va dillad] displeg ha diroufen.

●(1962) EGRH I 62. diroufenn a., tr. « sans plis, non chiffonné. »

C. sens fig.

(1) Baleer diroufenn : bon marcheur.

●(1889) ISV 366. sounn he benn ganthan, baleer diroufen.

(2) (Personne, esprit) simple, qui ne fait pas de manières.

●(1905) KANngalon Here 521. tud leal, sperejou dirouven ha didroidell.

(3) Sans problème.

●(1981) ANTR 39. Gwell a ze d'an Aotrou Person ma 'z eo dirouvenn ha distorlok e zarempredou gand ar maner.

II. Adv.

(1) Sans défaut.

●(1909) FHAB C'hwevrer 46. komz diroufen hor yez. ●(1923) FHAB Mae 174. e labour o tont gantan ken dillo ha ken diroufenn.

(2) Mont diroufenn : aller, se passer, se dérouler sans problème.

●(1913) FHAB Here 338. An traou, evit doare, ne yent ket diroufen. ●(1950) KROB 31-32/3. Kredi start a c'heller ez aio an traou en dro diroufenn, er bloaz da zont. ●(1960) BLBR 128/21. peb tra a yeas mad ha dirouvenn.

(3) Aisément, facilement.

●(1990) STBL 38. Deskiñ a ra ar pezh a gar, evel ma lavarer, ken diroufenn, m'eo anvet da ober skol.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...