Devri

vertuz

vertuz

f. & interj. –ioù

I. F.

(1) Vertu.

●(1499) Ca 206b. Virtuz. g. vertuz. ●(1621) Mc 51. an oll vertuziaou. ●(1633) Nom 276b. Med. exulceratorium : medecine qui a vertu d'entamer ou vessier la peau : medicinerez en deus an vertuz da antamiff pe da clogorennaff an crochen.

●(1659) SCger 30a. il ne fait conte de la vertu, tr. «ne ra forz eus ar vertuz.» ●123b. vertu, tr. «vertus p. iou.» ●(1732) GReg 910b. La vertu de tempérance, tr. «Ar vertuz a démperançz.»

●(1838) OVD 233. ur vertu doutus hac incertæn. ●(1879) GDI 36. er vinç contrel d'er vertu.

●(1912) BUAZpermoal 250. an ôter a faoutas, dre ijin fall an diaoul, mes vertu ar zant hen harzas da didamman ha da gouezan. ●(1933) MMPA 75. An izelegez eo rouanez ar vertuziou kristen.

(2) Efficacité, pouvoir.

●(1790) MG 188. er vertu de duèmmein ha de refresquein en un taul.

●(1872) ROU 82a. Efficacité, tr. «Vertuz.» ●(1880) SAB 72. ac e casser an ezans a dro e tro, da ziscuez vertuz ar groaz.

II. Interj. Vertu !

●(1876) TDE.BF 651a. Vertuz ! interjection. Peste ! diantre ! ●(1890) MOA 266a. Fi donc ! Vertuz ! ●385b. Peste soit d'eux ! tr. «vertuz !» se dit dans la belle humeur.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...