Devri

vak

vak

adj.

I. Épith.

(1) Oisif.

●(1732) GReg 672a. Oisif, ive, tr. «vacq.»

●(1867) MGK 75. Ar mestr a zo re vak, ar mevel didalvez. ●(1872) ROU 89a. Inoccupé, tr. «Vag.» ●90b. Puisque j'ai du loisir, tr. «Pa oun vag.» ●(1877) EKG I 67. e viche dioc’h-tu bodet enn dro d’eomp kement den vak ha dibreder a viche e kear.

●(1909) KTLR 102-103. Me zo eun den vag o klask labour.

(2) =

●(1659) SCger 176a. vac, tr. «qui est empesché.»

(3) Vide.

●(1647) Am A.300. Sell n’endequet flacq na vacq va bacquet, tr. « Regarde, ma sacoche n’est (ni) flasque ni vide »

II. Attr.

(1) (en plt de qqn) Bezañ vak war : être désœuvré.

●(1857) CBF 57. Bez'ez euz ama kalz a dud a zo vak war-n-ezho, tr. «il y a ici beaucoup de gens désœuvrés.» ●(1862) JKS 39. evit beza vak war-n-hoc'h.

(2) (en plt du temps qui passe) Libre.

●(1913) KANNgwital 125/263. an amzer a jom vag etre an ofisou da zul ha da c'houel. ●(1903) CDFi août. P'am bezo eun deiz vak bennak ez in (d'après KBSA 12).

(3) (agriculture) (Terre) sans propriétaire.

●(1883) MIL 36. kals douarou vag, kals douarou heb perc'hen.

(4) Vacant.

●(1929) MANO 22. eur garg uhel en eskopti, eur garg a oa vak…

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...