Devri

trelatañ / trelatiñ

trelatañ / trelatiñ

v.

I. V. tr. d.

A.

(1) Abêtir.

●(c.1718) CHal.ms i. abestir rendre stupide, tr. «assottein, trelattein, aneualein, aneualat.»

(2) Insulter.

●(1982) PBLS 640. (Sant-Servez-Kallag) trelatiñ, tr. «insulter les gens.»

(3) Affoler.

●(1659) SCger 121b. troubler, tr. «trelati.»

●(1861) BSJ 238. en trous hag er safar e gassé er Juiffèd én dro dehou en trelaté tostig.

●(1931) VALL 13a. Affoler, tr. «trelata.» ●(1932) BRTG 101. hoariamb ha deverramb get Lanliron ; met ne drelatamb ket é Janton.

(4) Débaucher.

●(1659) SCger 40a. debaucher, tr. «trelati.»

(5) Enjôler, tromper.

●(1659) SCger 50b. engeoler, tr. «trelati.»

(6) Étourdir.

●(1659) SCger 53b. etourdir tr. «trelati.»

B.

(1) Transformer.

●(1838) OVD 85. Sant Françæs Borgia (…) e derlatté ol er chongeu en doé ér giboès é réflexioneu devot.

(2) Traduire.

●(1744) L'Arm 387a. Traduire, tr. «Terlattein énn ul langage aral.»

II. V. intr.

(1) Trelatiñ gant : devenir fou de.

●(1732) GReg 17b. Affoler d'amour, aimer passionément, tr. «trelati gand an orgued.»

(2) Se révolter.

●(1982) PBLS 640. (Sant-Servez-Kallag) trelatiñ, tr. «se révolter.»

(3) Se mettre dans une grande colère.

●(1982) PBLS 640. (Sant-Servez-Kallag) trelatiñ, tr. «se mettre dans une colère noire.»

(4) Être transporté.

●(1659) SCger 120b. transporter, tr. «trelati.» ●175b. trelati, tr. «estre transporté.»

●(1942) VALLsup 49b. Délirer, tr. «trelati (et être transporté d'enthousiasme).»

III. V. pron. réfl. En em drelatiñ : se tromper en hésitant.

●(1929) MKRN 89. p'en em drelate e-kreiz al litaniou, tr. «lorsqu'il avait des hésitations au milieu des litanies.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...