Devri

trefoet

trefoet

adj.

I. Attr./Épith.

A. (domaine du langage)

(1) (Langue) corrompue.

●(1732) GReg 286a. Dialecte, langage particulier d'une Province, corrompu de la langue generale, où principale de la nation, tr. «Langaich treffoëdd, ou trevoëdd.» ●561a. Langage impropre, ou langue que l'on parle, tr. «Langaich treffoët. langaich trevoët.»

●(1866) FHB 79/209b. e gallec eun tamic trefoet. ●(1871) FHB 310/386a. e iez trefoet he c'harter.

●(1907) FHAB Eost 178. gallek saout ha brezonek trefoet. ●(1921) PGAZ 19. he iez a ioa eun nebeut trefoet. (…) Ar brezoneg trefoet-se. ●20. ar geriou trefoët. ●(1927) GERI.Ern 645. trefoet, tr. «(langage) incorrect, corrompu.» ●(1936) BREI 443/1c. galleg trefoet.

(2) (Mot) issu d'un niveau de langue corrompu.

●(1876) TDE.BF 633a. Trefoet, adj., tr. «corrompu, parlant du langage.»

●(1906) CDFi 09 juin. implija en o brezonek geriou ken trefoët.

(3) Bezañ trefoet en e langaj : parler une langue corrompue.

●(1766) MM 630. c'hui so trec'houet en ho langach, tr. «vous êtes (…) dans votre langage barbariste.»

(4) Étranger.

●(1876) TDE.BF 633a. Trefoet, adj., tr. «se dit d'un idome étranger à celui que l'on parle soi-même, du langage d'un autre canton.»

B. (en plt de qqc.)

(4) Désuet, obsolète.

●(1867) MGK 92. Deskadurez trefoet. ●(1876) TDE.BF 633a. Trefoet, adj., tr. «Tombé en désuétude, qui a cessé d'être usité.»

(5) = (?) par confusion avec : trefuet (?).

●(1905) BOBL 03 juin 37/2d. Ho spered a deu da veza trefoet.

(6) Frelaté.

●(1907) BOBL 18 mai 138/2c. re a win trefoët a zo. ●(1907) BOBL 15 juin 142/1a. ar gwin naturel a zo gwelloc'h eged ar gwin trefoët.

II. Adv. Komz trefoet : mal parler (une langue).

●(1889) ISV 498. Ho pet sonch ar gouezidi a goms trefoet.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...