Devri

torret

torret

adj.

(1) Cassé.

●(1499) Ca 108a. Hanter torret. g. demy rompu. ●199a. Torret. g. brisiez. ●(c.1500) Cb 17b. g. brisement dos. b. ascorn torret. ●(1580) G 1255. Torret eou ma costou, tr. «Mes côtes sont rompues.»

●(1732) GReg 139a. Un verre cassé, tr. «Ur vereñ dorret.»

●(1877) BSA 139. trec'het gant an naoun ha fezet gant ar poaniou criz euz he c'harr dorret. ●(1877) EKG I 296. eur vreac'h torret, an divisker bruzunet. ●(1878) EKG II 146. fri torret ar soudard.

(2) Torret gant al labour : rompu de travail.

●(1787) BI 69. unn deine torret guet el-labour.

●(1868) KMM 105. un den torret gat al al labour.

(3) Torret gant ar skuizhder : rompu de fatigue

●(1866) FHB 54/15a. An den iaouanc a voa ken torret gant ar skuisder...

(4) Révoqué.

●(1913) KANNgwital 122/229. Barnerien (...) a zo bet (...) torret var zigarez e felle dezho mont d'an oferen.

(5) (en plt du vent) Qui a cessé.

●(1877) EKG I 58. spaneet ar glao, torret an avel, tavet ar gurun.

(6) (en plt du temps) Qui vient de changer.

●(1872) ROU 73a. An amzer a zo torred.

(7) (en plt d'une maladie, d'un mal) Qui a diminué.

●(1872) ROU 73a. Torred eo ar boan varna, tr. «sa douleur a diminué.»

(8) (Prlt de fiançailles) Rompues.

●(1942) DHKN 77. Ar er méz é tegoéh liés d’en diméenneu bout torret.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...