Devri

strimpañ / strimpiñ / strimpal

strimpañ / strimpiñ / strimpal

v.

I. V. intr.

A. Gicler.

●(1895) GMB 663. le pet[it] tréc[orois] dit aussi strimpañ et strinqañ jaillir.

●(1902) PIGO I 135. e-mesk an dour o strimpal. ●(1939) KOLM 78. houlenneu er mor e strimpè ér vag.

B. fam.

(1) Se lever du lit.

●(1937) DIHU 310/254. arhoah vitin, de bemp eur, é vo daù dein-mé strimpein.

(2) Sortir rapidement, s'élancer (d'un endroit).

●(1906) HIVL 79. chetu en dud é strimpein ér méz ag ou ziér. ●(1912) BUEV 85. rah en dud e strimpé skanpet ér méz ag en iliz. ●(1919) BSUF 32. er vorhizion e strimpas ag ou ziér.

II. V. tr. d. Strimpiñ (udb.) gant, àr, ouzh ub. : projeter (de l'eau, de la boue) sur qqn.

●(1849) LLB 524. Strimpein deur ar ou hain.

●(1907) VBFV.fb 33b. éclabousser, tr. «strimpein fang get ou doh.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...