Devri

steudenn

steudenn

f. –où

(1) Pointe (de clou).

●(1896) GMB 654. pet[it] tréc[orois] tacho steuden ver, tr. «clous à pointe courte.»

(2) Canon, tige (de clef).

●(1962) TDBP II 14. An alhwez-mañ a zo re deo e steudenn, tr. «cette clef-ci a le canon trop gros.»

(3) Languette (de balance).

●(c.1500) Cb 21a. la languete de la balance. b. steudenn an balancc.

(4) File de gens.

●(1867) LZBt Gouere 317. eur steuden goarded euz ar vro.

(5) (agriculture) Andain.

●(1982) PBLS 240. (Sant-Servez-Kallag) steudenn, tr. «andain (d'herbe coupée, de foin…).»

(6) (menuiserie) Tenon.

●(1732) GReg 914b. Tenon, le bout d'une piece de bois qui entre dans une mortaise, tr. «Steudenn. p. steudennou. studenn. p. ou.» ●(1752) PEll 835. Steud, Tenon de mortaise. Sing. Steuden. C'est un terme de charpentier que M. Roussel m'a appris ; mais un homme de métier m'a assuré que c'est la moetaise même.

●(1876) TDE.BF 590a. Steudenn, s. f., tr. «Tenon.»

●(1982) TIEZ I 294. Tenon, tr. «steudenn.» ●(1982) PBLS 240. (Langoned) steudenn, tr. «tenon (assemblage de menuiserie).» ●(1987) GOEM 52. Les dispostifs d'emmanchage sont de deux types : à douille (lagadenn), à aiguille + anneau (steudenn + ruilhenn).

(7) Mortaise.

●(1876) TDE.BF 590a. Steudenn, s. f., tr. «mortaise.»

(8) sens fig. Fil (de la vie).

●(1912) MMPM 48. steuden va buez a zo torret ber evel neuden ar guiader.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...