Devri

stankaat

stankaat

v.

I. V. intr.

(1) (en plt d'éléments dénombrables) Devenir plus nombreux, augmenter en nombre.

●(1861) BSJ 312. neoah stanquat e hra en nombr ag er Juiffèd péré hum gonvertis bremen. ●(1876) TDE.BF 587b. Stañkaat, v. n., tr. «Devenir plus nombreux, plus serré, plus épais.» ●(1896) LZBt Mae 33. Stankât a ra ar gristenien memez-tra.

●(1906) BOBL 21 juillet 96/3e. Ar mekanikou-dorna a gomanz stankaat ive e-touez an dud. ●(1907) FHAB Eost 166. dre ma teuint da stankaat [ar syndicajou].

(2) Devenir abondant.

●(1732) GReg 357b. Épaissir, devenir abondant, tr. «Stancqaat. pr. stancqeët.» ●357b. Les blez s'épaississent, tr. «Stancqaat. a ra an edou, a drugarez Douë.»

●(1890) MOA 101a. Parce que l'iniquité abonde, tr. «dre ma stanka ann dud fall.» ●(18--) SAQ I 346$$$. stankaad a ra bemdez an niver anezho.

●(1982) PBLS 650. (Langoned) stankaad ra an ed, tr. «les rangs de blé se resserrent.»

(3) Stankaat d'ober udb. : faire qqc. plus souvent.

●(1870) FHB 290/228a. Abaoue eo stankeat an dud da vond da govez.

●(1918) LZBt Mae 40. stankaât 'reont da zont.

(4) (en plt de qqc. d'abstrait) Devenir plus habituel, plus courant.

●(1868) KMM 255. Abaoue m'eo stankeed ar gouzout lenn etouez an dud.

II. V. tr. d. Rendre abondant.

●(1732) GReg 357b. Épaissir, rendre abondant, tr. «Stancqaat. pr. stancqeët.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...