Devri

stambouc'het

stambouc'het

adj.

(1) Engoué.

●(1910) EGBT 55. C'hwi a ziwallo da hastan re 'n eur zibri ha da lonkan re war eun dro, pe c'hwi a chomo stambouc'het.

(2) Rassasié à en être écœuré.

●(1931) GUBI 19. Dèbrein e hras hé goalh ken ne oè stanbouhet.

(3) Écœuré.

●(1929) MKRN 98. ar paourkez Fridu a zo stamboc'het gant ar fler a ta eus ar forn vras, tr. «le pauvre Fridu était comme empoisonné par l'odeur nauséabonde qui sortait du grand four.»

(4) Diffus.

●(1732) GReg 288b. Diffus, tr. «stambouc'het.»

(5) (en plt d'un véhicule) Plein à craquer, bourré.

●(1960) BAHE 25/15. a-raok ma vefe stambouchet an treniou gant an hañverion o vont e koñje.

(6) Stambouc'het gant an ourgouilh : bouffi d'orgueil.

●(1732) GReg 679a. Très orgueilleux, bouffi d'orgueil, tr. «stambouc'het gad an ourgouilh.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...