Devri

stalaf

stalaf

m./f. –où, -ioù

(1) Porte de lit-clos.

●(1877) EKG I 111. stalaf ar guele o tigeri.

●(1902) PIGO II 15. serri a raje stalafou e wele. ●18. Rak-tal e tigor ar stalafou hag e lamm war ar bank tosel.

(2) Porte d'armoire.

●(1499) Ca 190a. Stalaff et dor tot vng ibi vide.

●(1878) EKG II 217. eur pres ledan, daou stalaf varnez-han.

►plais. Stalafoù pres-laezh : corsage de femme.

●(1896) GMB 650. à Quemper-Guézennec stalafo pres lés, ou simplement stalafo, corsage d'une femme (par plaisanterie).

(3) Battant de porte, de fenêtre.

●(1633) Nom 146a. Valuæ, valuæ bifores : porte à deux batans, ou qui s'ouure en deux parties : vn nor á diou stalaff, pe á digor daou anter.

●(1876) TDE.BF 587a. Stalaf, s. m., tr. «Panneau de porte.»

●(1900) KEBR 17. Eur stalaf re goz, tr. « Un vantail trop vieux » ●Stalafiou re zister, tr. « Des vantaux trop mesquins ».

(4) Volet de fenêtre.

●(1732) GReg 4a. Abavents, tr. «Stalaphou-prenest.»

●(1877) EKG I 121. an daou stalaf o vont a daol.

●(1915) HBPR 147. Var kalz tiez oa sarret kloz ar stalafou.

(5) Stalaf rederez : chassis coulissant.

●(1732) GReg 221b. Chassis, ou contrevent à coulisse, tr. «Stalaph rederès. p. stalaphou rederès.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...