Devri

sparfañ / sparfiñ

sparfañ / sparfiñ

v. tr. d.

I. (religion)

(1) Aperger (qqn, qqc.) d'eau bénite.

●(1732) GReg 55a. Asperger le peuple d'eau bénite, tr. «sparfa ar bobl.»

●(1876) TDE.BF 583a. Sparfa, v. a., tr. «Asperger.»

(2) Jeter (de l'eau bénite) à l'aide d'un goupillon.

●(1919) MVRO 9/1a. Ar beleg a sparfas dour binniget gant ar c'horf. ●(1934) MAAZ 32. sparfein deur beniget.

II. Calfater.

●(1530) Pm 253 (Mab Den). Quen lem ez quemesq en e scaru / An tan cre (lire : creff) a seff en ho (lire : e) baru / Ouz den quen garu er sparuent, tr. Herve Bihan « Si vivement se mêle dans sa charpente / Le feu ardent qui monte dans sa barbe, / Contre l’homme si rudement ils la calfataient. »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...