Devri

sourral / sourrañ

sourral / sourrañ

v. intr.

(1) (en plt du vent) Bruire.

●(1878) EKG II 116. pa gleven an avel o sourral krenvoc'h (…) An avel a zourre dreist kein an tiez. ●(1889) ISV 282. o clevet an avel o sourral.

(2) (en plt d'un projectile) Vrombir, siffler.

●(1906) KANngalon Gwengolo 210. Bep ar mare, eur vouled a zourre abiou d'hon dizkouarn. ●(1931) VALL 83b. Brondir, tr. «sourral.»

(3) Grogner par mauvaise humeur.

●(1876) TDE.BF 582b. Sourral, v. n., tr. «Grogner par mauvaise humeur.»

(4) Bouder.

●(1931) VALL 74b. Bouder, tr. «sourra.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...