adj.
I.
(1) Attr./Épith. Étonnant.
●(1732) GReg 375a. Etonnant, ante, merveilleux, tr. «souëzus. Van[netois] soëhus.»
●(1876) TDE.BF 582a. Souezuz, adj., tr. «Etonnant, surprenant.»
●(1921) GRSA 238. treu souéhus e laret dein.
(2) [empl. comme subst.]
●(1970) BRUD 35-36/145. Moarvad ivez abalamour ar zouezuz a zen-ze, war desteni R.-Y. Kreston, a gave da weloud a-dost.
II. Adv.
(1) Étonnament.
●(1935) BREI 414/3d. Brao souezus evel ma oa darn eus ar skridou wallonek.
(2) D'une manière étonnante.
●(1933) ALBR 74. ar gwinizennoù tennet [o freuza] a skodo hag a gerao souezus.