Devri

souezhañ / souezhiñ

souezhañ / souezhiñ

v.

I. V. tr. d.

(1) Étonner.

●(1732) GReg 13a. Donner de l'admiration aux gens, tr. «Soüeza an dud.» ●375b. Étonner, surprendre, troubler, jetter dans l'admiration, tr. «Souëza. pr. souëzet. Van[netois] souëheiñ.»

●(1910) MBJL 165. souezi tud ar c'harter.

(2) Admirer.

●(1847) BDJ 632. Dighorit hon daoulagad da zoüeza ho marzou, tr. (GMB 632) «pour admirer vos merveilles.»

(3) Bezañ souezhet war ub. : être étonné de l'attitude de qqn.

●(1792) BD 908. soueset bras on voarnout pas cleuan erguisse, tr. «Je suis grandement étonné de t'entendre ainsi.»

(4) =

●(c.1500) Cb 24b. g. merueiller / louer aucune chose. brito. soezaff / meuliff vn dra.

II. V. intr. S'étonner, être admiratif.

●(1499) Ca 186a. Soezaff. g. estre ebahi.

●(1659) SCger 46b. s'ebahir, tr. «soueza.» ●172a. soueza, tr. «s'estonner.»

●(1902) PIGO I 207. Matilin a zoueze, o welet chas al liou-ze.

III. V. pron. réfl. En em souezhiñ : s'étonner.

●(1838) OVD 46. hum souéhet é huélet quemend a dud.

IV. Souezhet evel un teuzer kloc'h : voir kloc'h.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...