Devri

soner .2

soner .2

m. & interj. –ion

I. M.

(1) (musique) Sonneur.

●(1659) SCger 78a. menestrier, tr. «sonner.» ●(1732) GReg 876a-b. Sonneur, joüeur d'instrument, tr. «Soñnèr. p. soñnéryen.»

●(1849) LLB 465. Er soner, ged er spont, e cherr é vénieu.

●(1904) BOBL 1er octobre 2/2c. eiz koublad sonerien a oa deut da gonkouri. ●(1907) VBFV.bf 70b. soñner, m. pl. –erion, tr. «sonneur, ménétrier, musicien.» ●(1907) PERS 115. Eur bloavez ne oue kavet soner ebet. ●(1934) BRUS 271. Un sonneur (musicien), tr. «ur soñnér –ion.»

(2) Sonneur de cloches.

●(1659) SCger 112a. sonneur, tr. «sonner.»

●(1911) ADBr xxvii 423. er sonnour klehér bihan, tr. «le sonneur de clochettes.»

(3) Chanteur.

●(1879) GDI 178. ur sônnour pé ur sônnerès fall.

II. Interj. Loc. interj. ; juron. Sac'h ar soner ! : Sac de sonneur !

●(1908) KMAF 15. Ah ! Sac'h ar zoner ! Sell hag hen aman !

III.

(1) Mezv evel ur soner (kloc'h) : très ivre.

●(1790) (G) Iehan Marion MG 32. Hac a voutouillad de voutouillad, é vein hoah én davarn de zec-ær hineah, meàu èl ur sonnér. ●155. Hac a bèn ur momand goudé me hum gavas meàuès èl ur sonnér.

●(18--) (T) KTB.ms 14 p 261. War-dro hanter-noz ec’h arru iwe he fried, hag hen mezw evel ur zoner.

●(1900) MELU X 277. Mê 'vel eur zonner, ou eur zonner c'hloc'h, tr. E. Ernault «Ivre comme un sonneur de (cloche).» ●(1912) (Gu) RVUM 236. Mèu el ur soñnér, tr. P. ar Gov «Ivre comme un joueur de biniou.» ●(1978) (T-Plougouskant) PBPP 2.2/375. Mezv evel ur soner, tr. J. le Du «soûl comme un soneur.»

(2) Ober un dañs hep soner gant ub. : voir dañs.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...