Devri

solitamant

solitamant

m. –où Sollicitation.

●(1732) GReg 873b. Sollicitation, tr. «solitamand. p. solitamanchou. Van[netois] solitemand. p. ëü.» ●(1744) L'Arm 361a. Sollicitation, tr. «Solitemantt.. teu. m.»

●(1877) EFV 294. solitemanteu anemis er salvedigueah.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...