skourrek

adj.

(1) (en plt d'un arbre) Branchu.

●(1876) TDE.BF 576b. Skourrek, adj., tr. «Branchu.» ●(1890) MOA 149a. Branchu, tr. «skourrek.»

●(1931) VALL 80a. Branchu, tr. «skourrek.»

(2) (en plt d'un chandelier) Branchu.

●(1928) LEAN 70. daou gantolor skourrek.