Devri

skornet

skornet

adj.

I. Attr./Épith.

A.

(1) Gelé, glacé.

●(1732) GReg 459a. Glacial, ale, de la mer glaciale qui est toujours glacée, tr. «Ar mor scournet.» ●(17--) EN 3428-3434. en dour scorned, tr. «dans l'eau glacée.»

●(1870) FHB 308/369a. en eur vro scornet. ●(1876) TDE.BF 576b. Skournet, adj., tr. «Gelé.» ●(1878) EKG II 162. ar poull a ioa skournet. ●(1894) BUZmornik 175. eul lenn skornet.

●(1907) PERS 326-327. lennou skornet yeun an Domb. ●(1911) BUAZperrot 77. e veze ker skournet ha ker rinklus an hentchou. ●(1925) FHAB Genver 12. Yen e oa ken na suilhe : erc'h skornet ha teo a oa war an douar. ●(1970) LIMO 19 décembre. er len e zo skorned-ru.

(2) (en plt de qqn) Qui a très froid.

●(1878) EKG II 279. rak evidon-me a zo hanter-skournet.

B. sens fig.

(1) Froid, indifférent.

●(1876) TDE.BF 576b. Skournet, adj., tr. «froid, indifférent, parlant des personnes.»

(2) Un den skornet : un pisse-froid.

●(1876) TDE.BF 576b. Eunn den skournet, adj., tr. «un pisse-froid (trivial).»

(3) Qui n'a pas d'amour.

●(1911) BUAZperrot 865. kalonou skornet.

(4) Kaout ul lagad skornet : être borgne.

●(1879) ERNsup 160. Beañ 'n eus eul lagad skornet, il est borgne ; lagad skornet zo anout ! Trév[érec].

C. fam.

(1) (en plt des hommes) Impuissant.

●(1947) YNVL 121. n'eo ket skornet c'hoazh ar paotr kozh. Gouest eo atav.

(2) (en plt des femmes) Frigide.

●(1838) CGK 24. Gouscoude ne voan quet scornet, plijout a rae din Pipi / A pra (lire : pa) frote eur plac'h all, e santen vel jalousi.

II. [empl. comme subst.]

●(1903) ADBr xviii 347. gant ar scornet oa an noz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...