Devri

sklaeriañ / sklaeriñ

sklaeriañ / sklaeriñ

v.

I. V. intr.

A.

(1) (en plt d'un astre) Être clair.

●(c.1500) Cb [sclaerhat]. Jtem claero / es. n. g. estre cler / manifeste apparoir. b. sclaeryaff. Jnde claresco. incho. ga. commencier a estre cler. b. dezrou sclaeryaff.

(2) Briller.

●(1659) SCger 75a. luire, tr. «scleria.» ●(c.1680) NG 1055-1056. Er ster, er louer / A sclerias. ●(1732) GReg 586a. Luire, jeter une foible lumiere, ou quelque lueur, tr. «Sclærya. ppr. et.»

●(1942) DRAN 143. Ne sklerie mui ar stered en oabl nemet evel goulou-lutig.

(3) (météorologie) S'éclaircir, se hausser.

●(c.1718) CHal.ms ii. Le temps se hausse, tr. «scleriein ara en amser dismantein ara en hureneu, er c'hogus en nebr', disoloein ara en amser.» ●(1732) GReg 171a. Devenir clair, transparent, tr. «sclæreiñ.»

(4) Éclairer.

●(1732) GReg 316b. Éclairer, répandre de la lumiere, tr. «Sclærya. p. sclæryet.» ●586b. Dieu créa deux grands luminaires &c., tr. «Doué a groüeas diou sclærigenn gaër, ou, diou c'houalouënn gaer ; unan evit sclærât én deiz, an eil evit goulaouï én nos, ou, sclærya èn nos.»

B. sens fig. Briller, s'illustrer par ses compétences.

●(1867) BUE 24. Rak mar boa den, da hellout sklerian er bed, e oa Ervoan Helouri a oa.

II. V. tr. d.

A.

(1) Éclairer (un endroit).

●(1732) GReg 316b. Eclairez ici, petit garçon, tr. «sclæriit amâ, pautricq.»

●(1876) TDE.BF 572a. Skleria, v. a., tr. «Eclairer, répandre de la clarté.»

(2) Orner de pierres précieuses.

●(c.1500) Cb. [men] Jtem gemmo / as ac. gal. resplendir / ou aourner de pierres precieuses. bri. scleryaff gant meyn precius.

B. sens fig. Éclairer (qqn).

●(1838) OVD 285. ma tei arré en heaul a justice d’ou sclaærein. ●(1876) TDE.BF 572a. Skleria, v. a., tr. «donner des éclaircissement.»

●(1907) KORN 9. Ha me lavar ivez penaos an teatr brezonek a skolio hag a skleraio ar bobl en eun doare burzudus.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...