skañvelard

[brpm scañvelard < skañv + -elard]

m. –ed Personne écervelée.

●(1732) GReg 567a. Leger, inconstant, tr. «scañvelard. p. scañvelarded.»

●(1876) TDE.BF 568b. Skañvelard, s. m., tr. «Etourdi, brou

illon.»