Devri

simantañ / simantiñ

simantañ / simantiñ

v. tr. d. Cimenter.

●(1732) GReg 169a. Cimenter, tr. «Cimanti. cimanta. ppr. cimantet.»

●(1838) OVD 158. En eined hanhuet alcion e vatisse ou néh én ur fæçon admirable : ind er groa ar vord er mor ér memb forme guet un aval, hag er cimante quer ferme tro-ha-tro, nameit un toullicg distér e lausquant d'er hlué. ●(1854) PSA I 247. cimandein en alliance ag el lézen nehué.

●(1919) FHAB Here 104. meinit ha simantit al leur-zi. ●(1931) VALL 123b. Cimenter, tr. «simanta.»

►sens fig.

●(1790) Ismar 41. cimantét guet ou goaid.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...