Devri

silwink / silwint

silwink / silwint

adj.

I. Attr./Épith.

(1) Mal équilibré, instable.

●(1920) KZVr 361 - 01/02/20. sirwink, tr. «mal équilibré.» ●(1931) VALL 393b. (objet) en équilibre, en position instable, tr. «sirvink, silvink T[regor].» ●(1947) TNOG 5/26. (Goelo) Silwint, ag. distabil, a sil hag a wint. Kemper-Gwezennek, Gwelo.

(2) (en plt de qqn) =

●(1935) BREI 396/3a. klevet am eus, hag evidoun da veza arru silwink, sede me.

(3) sens fig. Ambigu.

●(1907) AVKA 81. N'an eus en Aviel kentel muioc'h sirwink evid homa.

II. Loc. adv.

(1) E silwink : en équilibre instable.

●(1931) VALL 269a. en équilibre instable, branlant, tr. «e siwink.»

(2) Bezañ war silwink : être sur le point de tomber.

●(1942) VALLsup 24b. branler, être sur le point de tomber, tr. «bezañ war silwink.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...