sedrenn

f. –ed (botanique) Cèdre.

●(1732) GReg 142a. Cedre, arbre incorruptible, tr. «Cedrenn. p. cedrennou, cedrès.»

●(1847) BDJ 6. etre diou cedren. ●35. o valea / E dicheolen ar cedrenhou.

●(1931) VALL 103a. Cèdre, tr. «sedrenn pl. sedrenned.»