Devri

santimant

santimant

m. –où

I.

(1) Envie.

●(1900) MSJO 73. santimant an Ilis a zo ma teufe he bugale da dostaat an aliesa ma c'hallint ous an daol santel.

(2) Koll e santimant : perdre connaissance.

●(1877) BSA 197. ar baourez keaz dimezel a zo beuzet, pe da viana collet ganthi he zantimant. (...) e cav he vestrez ep santimant nag anaoudegez.

●(1906) HIVL 162. kent pèl ean e gol é santimant.

(3) Koll e santimant : se sentir désemparé.

●(c.1825-1830) AJC 4534. pa glefchomb evoa quemered on drapo a golas on santimant.

(4) =

●(1900) FHAB Genver 20. lavaret a ra ez eo bet tromplet ar Roue var zantimanchou he eontr.

(5) Lavarout e santimant : dire ce que l'on pense.

●(1921) PGAZ 23. ker buan oa da gemeret drouk ha da lavaret he zantimant.

(6) Impression, avis.

●(1732) GReg 255b. Deferer, avoir du respect pour les avis de quelqu'un, tr. «Cahoud resped evit santimanchou ur re.»

●(1890) MOA 301b. Impression, s. f. Sensation, tr. «santimant m.»

II. Kaout santimant ar gazeg kozh : voir kazeg.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...