routañ

v. intr.

(1) (?) Faire du chemin (?).

●(1530) Pm 260 (Mab Den). Bepret ezedout ouz routa, tr. «Toujours tu es (?) à faire du chemin (?).»

(2) Se mettre en route.

●(1973) SKVT II 57. mall bremañ warnañ routañ d'ar gêr. ●(1974) SKVT III 109. Bremañ, routomp !