Devri

rouez .1

rouez .1

adj.

I. Attr./Épith.

A. (en plt d'éléments pris par unité)

(1) Rare.

●(1499) Ca 177b. Rouez. g. tenure. l. rarus / rara / rum.

●(1893) IAI 4. Rouez e bet e gwirionez an dud santel en amzer-ze. ●(18--) SAQ II 54. Rak ar vugale a vez ar pez ma vezont great. Nebeut a dreac'h gouen ; lod her gra ; mez rouez awalc'h int.

●(1900) MSJO 70. roues oa evelato ar famillou n'o dije ket eun azen ous ho heul. ●(1905) IVLD 81. ar re a lakea Bernadett gaouiadez a oa rouez. ●(1910) MBJL 184. roues (rare) eo ar sort kouencho. ●(1915) MMED 415. rak rouez eo ar bec'herien a deu da zevel.

(2) [au dimin.] Rouezik : assez rare.

●(1868) KMM 267. Rouezic int, zoken, ar re a velo anezi.

(3) (en plt de phénomènes) Rare.

●(1909) FHAB Gouere 194. ha rouez e vez guelet ar boan o voaska lod deuz ar re vella ?

(4) (en plt d'une plantation) Clairsemé.

●(1732) GReg 171b. Clair qui n'est pas épais, tr. «Rouëz.»

●(1857) CBF 89. Me gav ar segal gwall rouez, tr. «Je trouve le seigle bien clair.»

B. (en plt d'un groupe d'éléments) =

●(1868) FHB 186/235b. Rouez e voue an niver euz ar re a c'hellaz diachap.

C. (Outil)

(1) Dont les dents, les doigts sont écartés.

●(1908) FHAB Ebrel 124. eur rastell rouez he bizied.

(2) Krouer rouez : crible à maille moyenne.

●(1732) GReg 234b. Crible raisonnablement gros, Croëzr rouez.»

D. (en plt de qqc. d'abstrait)

(1) (Parole) Facile.

●(1530) Pm 244 (Mab Den). Mar roez da loquancc en brancel, tr. «Aussi facile (que soit) ton éloquence (mise) en branle.»

(2) Rare.

●(1902) MBKJ 35. Rouez eo ar vignounach diazezet var ar garantez. ●(1906) KPSA 117. ker rouez eo breman ar Feiz er bed, ma vezer douget da gaout re a fisianz pe re-nebeut.

II. Épith.

A. (en plt de qqc.)

(1) (en plt de tissu) Qui est tissé lâche, peu serré.

●(1936) IVGA 156. gant he liñser-rouez hag he rastell. ●(1972) SKVT I 141. Ur sac'h-rouez ganto war o fenn. ●(1973) SKVT II 65. ur pezh liñser rouez rouz.

(2) (en plt de vannerie) Qui est tressé ajouré.

●(1926) FHAB Mezheven 218. goudeze e vez gwalc'het [ar gloan] en dour red e boutegi rouez.

(3) Douar rouez : terre ameublie.

●(1857) CBF 106. Douar rouez, tr. «terre ameublie.»

(4) Kribin rouez : gros séran.

●(1732) GReg 360b. Le gros seran, tr. «Ar gribyn rouëz.»

B. (en plt de qqn)

(1) (Visage) serein.

●(1732) GReg 390b. Face sereine & joïeuse, tr. «Dremm rouëz.» ●861a. Un visage serein, tr. «Un drémm rouëz. ur visaich rouëz.»

(2) Qui ne peut garder un secret.

●(1732) GReg 853b. Qui ne peut garder un secret, tr. «un dèn rouëz. p. tud rouëz.»

III. Adv.

(1) (Semer) clair, peu épais.

●(1872) ROU 102b. Semer clair, tr. «Ada tano, rouez, sclear.»

●(1937) FHAB Gouere 200. ec'h hadont gwiniz pe gerc'h, rouez.

(2) Tudet rouez : faiblement peuplé.

●(1929) SVBV 166. ar c'horn-douar boemus-se a zo tudet rouez.

(3) Peu nombreux.

●(1909) FHAB C'hwevrer 58. ar gwenneien oa koezet roues e fons o zokou.

IV. Bezañ rouez e damouez : voir tamouez.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...