Devri

rezoniñ / rezonal .2

rezoniñ / rezonal .2

v.

I. V. intr.

(1) Raisonner, méditer.

●(1732) GReg 779b. Raisonner, discourir de bon sens, tr. «Résouni. pr. résounet.»

(2) =

●(18--) CST 70. C'hoaz e rezono !

(3) =

●(1925) BILZ 123. darn all o rezoni, o toui, o sulbedi.

II. V. tr. i.

A. Rezoniñ ouzh ub.

(1) =

●(1818) HJC 189. ur boble vras ha Scribet i hræsonnale doh té.

(2) = (?) Argumenter (?).

●(1790) Ismar 384. Mæs mar ræzonét doh hou Covezour, mar refusét er benigén.

●(1829) HBM 12. na servich qet rêzoni ouzoc'h.

(3) =

●(1846) DGG 172. en amzer drist e pehini e vevomp e veler, siouas ! cals a vugale o ræsoni oc'h o zud en o bisach. ●183. o tizenti pe o ræsoni ouzoc'h.

B.

(1) Rezoniñ war udb. : raisonner, méditer sur qqc.

●(1857) HTB 58. ret mad resoni war gement-ze dre suppoz muioc'h eget dre wiziegez.

(2) Rezoniñ gant ub. : disputer avec, contre qqn.

●(1825) COSp 246. er goal-isprit pehani en dès intantion dréno d'hou c'ambarassein ha d'hou laquad de ræsonnal guetou.

III. V. pron. En em rezoniñ.

(1) V. pron. réci. S'engueuler.

●(1920) FHAB Genver 204. selaou ar varc'hadourezed d'en em rezoni war ar blasen.

(2) V. pron. réfl. En em rezoniñ ouzh ub. =

●(1906) KANngalon Genver 17. Kaer e moa pourchu varn-han, ober dezhan randael, en em rezouni outhan, goasoc'h goaz ez ea.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...