Devri

renkañ

renkañ

v.

I. V. tr. d.

A. (en plt de qqc.)

(1) Ranger, disposer (des éléments) en rang(s).

●(1659) SCger 46a. dresser, tr. «renca.» ●101a. ranger, tr. «renca.» ●169a. renca, tr. «ranger.» ●(1732) GReg 16b. Affiler des arbres, tr. «Réncqa guez.» ●781b. Ranger, tr. «Réncqa. pr. réncqet. Van[netois] ranqueiñ. rénguein.»

(2) Ranger à la place qui convient.

●(1878) EKG II 229. c'hui a veze o renka ar c'hadoriou er gathedral abarz an ofern.

●(1924) FHAB Eost 316. Evit lakaat e fourniad, ar poder a ya er fourn hag eno e krog da renka ha da vernia e bodou.

(3) Arranger, régler, organiser (une affaire, une activité, etc.).

●(1868) FHB 156/411a. abegout var ar c'hiz m'eo bet renked an ofis caonv. ●(1889) ISV 341. Re a draou en doa da renca ha re a urziou da rei d'he vartoloded evit lacat pep tra e ratre.

●(1942) SAV 23/65. Lavaret e voe d'ezi e oa ret kaout sin (procuration) ar susitourien a-barz renka ar susit (régler la succession). ●(1981) ANTR 218. sevel ha renka eun implij-amzer.

(4) Arranger, donner une forme.

●(1868) FHB 196/315b. Hiniennou a ioa gantho var ho fenn eun tamm mezer pe eun tamm kouetis renket e furm eur c'houlm lagadec.

(5) Ranger, disposer.

●(1872) ROU 81b. Disposer, tr. «Renca.»

●(1921) PGAZ 58. o renka ar c'hig-moc'h var ar farz guiniz-du. ●(1926) FHAB Mae 197. paka pep vi en eun tamm paper, hag o renka en eur baner, goustat, en aoun d'o fuka an eil diouz egile.

(6) Réparer.

●(1974) THBI 226. An tourman duva, neus distaget gleut al liorz. Mez ellet meus renka nezi. ●(1986) CCBR 196. (Brieg) rînka n dôn, tr. «réparer la toiture.»

B. (en plt d'animés)

(1) Donner un rang (à qqn).

●(1868) FHB 194/300b. ar skolaerien a zo bet renket abalamour d'ho deskadurez, d'ho c'homport mad ha d'ho relijion.

(2) Renkañ ub. : ranger qqn, le mettre à raison, le faire obéir.

●(1872) ROU 99a. Celui-là saura bien les ranger, tr. «Ennez o renco – a zigasso reiz enno.»

(3) (cuisine) Vider (poisson).

●(1944) GWAL 165/319. (Ar Gelveneg) Renkañ pesked zo difastañ pesked ; ne lavarer na «difastañ» na «didorañ», na «difritañ». «Ne vourran ket o renkañ pesked».

(4) Engrosser.

●(1976) KOYO 3. renkiñ ur plac'h.

II. V. pron. En em renkañ.

A. V. pron. réfl.

(1) Se ranger, se mettre en rang(s).

●(1732) GReg 781b. Se ranger, tr. «Hem réncqa. Van[netois] hum ranqeiñ.»

●(1889) ISV 245. an daou-ugent mil gristen en em rencas ker buhan hag eur vanden zoudardet desket mad.

(2) Se mettre en ordre, se préparer.

●(1877) EKG I 273. Sonj hor boa d'en em renka epad an deiz ha da vont d'abardaez e kear Gastel.

B. V. pron. réci.

(1) S'arranger, s'entendre dans un but.

●(1959) BRUD 8/32. e kasin ar helou d'e dad ha d'am hini, e lakin anezo d'en em renka dre forz. Gand aon dirag an teodou, ne vint ket seizdaletoh oh en em renka.

(2) En em renkañ gant ub. : s'arranger, s'accorder avec qqn.

●(1959) BRUD 8/56. Deut on d'en em renka ganeoh.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...