Devri

rener

rener

m. –ion cf. reer

(1) Conducteur.

●(1870) FHB 277/126a. hag eo red caout eur rener mad da vont di, eun den hag a anavez ar guenodennou. ●(1889) ISV 46. ar bugel dall hag he rener an oanik guenn.

(2) Guide (spirituel, moral).

●(1864) SMM 153. Bez'e vezo evidoc'h eur sclerijen, eur rener difazi.

(3) Directeur (d'un établissement).

●(1890) MOA 220a. Directeur, tr. «Rener.»

●(1915) HBPR 86. rener ar c'helendi. ●(1928) BFSA 150. renerien manatiou.

(4) Dirigeant.

●(1903) MBJJ 25. Renerien vraz e urz. ●(1925) CBOU 5/76. renerien kazetennou kristen Breiz.

(5) Président (d'une assemblée).

●(1910) MBJL 98. heman eo rener ar vodaden.

(6) Garçon d'honneur dans un mariage.

●(1982) MABL II 84. rener : e Tregaranteg : den-enor.

(7) Bezañ rener war : diriger.

●(1904) BSAB 23. Goude ar burzud-ze, sant Anton a beurachuaz da welet leandio ar vro ma oa rener warni.

(8) (grammaire) Sujet.

●(1931) VALL 715a. Sujet (gramm.), tr. «rener m. pl. reneriou.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...