Devri

purifiañ / purifiiñ

purifiañ / purifiiñ

v.

(1) V. tr. d. Purifier.

●(1499) Ca 167b. Purifiaff. g. purifier. ●(1575) M 507. Bezaff purifiet, ne galles quet cret henn, tr. «Tu ne peux être purifié, crois-le.»

●(1727) HB 241. ma pligeo ganta purifia quent a-se an eneou a so e poanyou ar Purcator.

●(1838) OVD 191. n'en dé quet requis hum ronquédein èl mei purifiein er fal-hoaid. ●(1857) LVH 351. Purifiet-mé guet en hyssop.

(2) V. pron. réfl. En em burifiañ : se purifier.

●(1839) BSI 126. en hem burifia (...) deus an disterra fillidiguez.

●(1907) AVKA 223. evid n-am burifia araog ar gouel.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...