Devri

pismigañ / pismigat

pismigañ / pismigat

v.

I. V. tr. d.

(1) Chipoter, manger (qqc.) du bout des dents, grignoter.

●(1710) IN I 273. pismigat pe raclat quement a vez roet deoc'h da zebri. ●(c.1718) CHal.ms i. croquer manger, tr. «creignotein, grignotein, pismicat.»

●(1921) PGAZ 70. ne rea nemet pismigat ar farz : n'en doa ket a naoun. ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 151. Pismintia : koll eun dra bennak hep hen debri ; da skouer : pismintia a t eus graet da vara. ●(1964) KTMR 28. Amañ, emezañ, ez eus nebeud a dra da bismigad evid ar chatal.

(2) Critiquer, épiloguer.

●(1910) MAKE 23. Yan ar Bombarder ne ree nemet pismiga an hostizien.

II. V. intr.

(1) Chipoter, être, faire le difficile en mangeant.

●(1732) GReg 724a. Pinocher, manger par petits morceaux, & avec dégoût, tr. «Pismigal. pismigat. ppr. pismiget.»

●(1890) MOA 161a. Faires des cérémonies, en mangeant, tr. «pismiga, v. n.»

●(1983) PABE 29. (Berrien) pismiga, tr. «manger du bout des dents.»

(2) Travailler sans rendement.

●(1983) PABE 29. (Berrien) pismiga, tr. «travailler sans rendement.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...