Devri

pikouzet

pikouzet

adj.

(1) (Yeux) chassieux.

●(1732) GReg 156a. Avoir la chassie, tr. «beza picqouset.»

●(1838) CGK 12. Ha daoulagad ru a scoelfet a zo picouzet nos de. ●(1857) CBF 86. He daoulagad zo pikouzed, tr. «Ses yeux sont pleins de chassie.»

●(1923) KNOL 244. eur paourkeaz reuzeudik, tort, luch, kamm, pikouzet, eun druez e welet. ●(1945) DWCZ 11. daou lagadig pikouzet a zo en he fenn. ●(1958) BRUD 5/46. «Petra zo ? Petra zo ?» emezi o tigeri he leterniou pikouzet.

(2) =

●(1976) LLMM 176/200. hepken lampoù pikouzet da reiñ sklerijenn.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...