Devri

pavez

pavez

m. –où, –ioù

I.

(1) Pavé extérieur ou intérieur.

●(c.1500) Cb. [pauamant] Jtem licostratum / ti. g. cest variation de coleur de pauement. b. paue a meur a liou.

●(1659) SCger 89b. paué, tr. «paué.» ●(c.1718) CHal.ms i. carrelure de chambre, tr. «er paué, en teulag' es ur gambr'.» ●(1732) GReg 703b. Pave, tr. «Pavez. p. pavezyou, pavezou. pave. p. paveou. (Van[netois] pave. p. pavëu.»

●(1836) GBI I 492. Piou eo ar baïsantes-se, / 'Dremenn ker mistr war ar pave ? tr. «Qui est cette paysanne, / Qui passe si proprette sur le pavé ?» ●(1847) MDM 135. beza o reded ar paveou, pe ar c'hafeou, pe an hostaleriou pe an tiez-fall. ●(1849) GBI I 274. Mar marchont war ar pave, tr. «S'ils marchent sur le pavé.» ●(1878) EKG II 215. var bave kear. ●(1889) ISV 137. var bave an iliz.

●(1921) PGAZ 67. Eun nebeut goude, Fanch Ti-Don a ioa var bave Lesneven.

(2) (militaire) Pavois.

●(1732) GReg 704a. Pavois, armes défensives des anciens guerriers, espece de grand bouclier tr. «pavez. p. pavezou.»

II.

(1) Bezañ lakaet war ar pavez : être ruiné.

●(1869) FHB 253/350a (L) Goulc'hen Morvan. Neuze, na petra-ta, he oll fals vignonet hen dilezaz; ne jomas ket unan var he dro, ha Per, laket var ar pave (...) a gemeraz an hent da zistrei d'he vro.

(2) Reiñ pavez da ub. : faire chuter qq, se débarraser de qqn.

●(1908) BOBL 04 juillet 184/1b. Poent eo rei pave d'an toullad tud fleriuz-ze.

(3) Bezañ pont ha pavez da ub. : voir pont.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...