Devri

ourlañ / ourliñ

ourlañ / ourliñ

v.

I.

(1) V. tr. d. Ourler.

●(1499) Ca 151a. Ourlaff. g. orler. ●(1521) Cc. Ourllaff ourler. (d'après GMB 454).

●(1659) SCger 87a. ourler, tr. «ourli.»

●(1848) GBI I 406. ourla mouchouerou, tr. «ourler des mouchoirs.» ●(1872) ROU 93b. Ourler, tr. «ourla.»

►absol.

●(1847) MDM 107. ourla, ober stam, penseliat.

(2) V. intr. S'émousser.

●(1872) ROU 82b. Emousser, tr. «Ourla.» ●83b. Epointer, tr. «Ourla.»

●(1911) BUAZperrot 43-44. Gwelet a reas ar c'hlezeier oc'h ourla.

II. Ourlañ al lien : voir lien.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...