Devri

nañv / nañvig

nañv / nañvig

s. & adv.

I. S. Allure lente.

II. Loc. adv. War-nañv(-kaer) : doucement.

►[form. comb.]

S1 war ma nañv

●(1903) MBJJ 328. Daoust d'in da gerzet war ma nanf.

S2 war da nañv

●(1792) BD 288. gonit ary chom voar da nan, tr. «Tu gagneras si tu prends du temps.»

S3m war e nañv

●(1732) GReg 28B. Aller bellement, tr. «mont var ê naou.»

●(1908) PIGO II 137. Kadiou 'oa dizroet en keit ze, war e nanv-kaer.

L1 war hon nañv

●(1896) LZBt Meurzh 18. mont war hon nan-ik.

L2 war ho nañv

●(17--) EN 1500. huy deud voair o nanf. ●(17--) BMa 133. Hed voar ô nan ep prez na mal, tr. «Allez tranquillement, sans presse ni hâte.»

L3 war o nañv

●(1869) KTB.ms 15 p 201. a dalc'has da vont, met war ho nañ.

►[form. comb.]

S1 war va nañvigoù

●(1957) AMAH 230. ha zoken mont d’heoliañ gant va chas nepell diouzh ar gêr, ha bale war va nanigoù.

III. enfant.

(1) Berceuse.

●(1935) ANTO 27. An tren a rae eun dourni pell diouz beza ker kouskus ha nañ-nañ-nañig ma magerez ouz ma luskellat gwechall.

(2) Mont d'ober nañ-nañ : aller au lit.

●(1931) GWAL 136-137/429. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Nañ-nañ (ger bugel) : dodo, toutouig. Monet d'ober nañ-nañ : monet d'e wele.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...