Devri

menel

menel

v. intr.

(1) Rester, demeurer.

●(1499) Ca 135b. Menell. g. demourez / ou attandre. ●(1530) Pm 13. Ma ves (lire Maues) aman coffan ha net tr. « Femme qui demeurez intacte et pure » ●(1575) M 1139. Eno tra ne mano, tr. «Là rien ne restera.» ●(1580) G 1224. Mar mennont (lire : menont ou menant) lem en bach goude nach ho sachat, tr. « S’ils restent, certes, avec fardeau après avoir nié leur sachée. »

●(1906-1907) EVENnot 35. (Ar Veuzid) Dek lur a vane ganin c'hoaz goude bean peet ma gle, tr. «restait.» ●(1954) VAZA 104. Hogen daoust d’ar c’hlemmichadennoù-se, ret e voe dimp menel ur pennad mat da zizeriañ en toull brein-se.

(2) S'arrêter.

●(1903) MBJJ 95. Menel na fell d'ê gwech ebed ober. ●104. Menel, koulskoude, na reomp ket. ●346. aoun hon deuz da venel, pe, da vihanan, da vean dilerc'het.

(3) Menel war ar marc’had / Menel warni : échouer.

●(1908) PIGO II 30. mes betek breman, allas, oun manet war ar marc'had. ●(1942) VALLsup 59b. Échouer, ne pas réussir, tr. «menel warni.»

(4) absol. =

●(1827/29) VSA 1283. a quen ma voa fin de vue evane hoas gantan, tr. «Et à la fin de sa vie, il en restait encore.»

(5) Menel war udb. : ne pas venir à bout de qqc., caler sur.

●(1935) BREI 422/2c. Bara koad a c'hellfer ober dioutan. Kaer a ve beza diratous, war hennez e vaner.

(6) Habiter.

●(1732) GReg 264b. Demeurer, habiter un lieu, tr. «menel. pr. manet.»

(7) Rester, ne pas bouger d'un endroit.

●(1732) GReg 264b. Demeurer, ne s'en aller pas, tr. «Menel. mana. ppr. manet.»

●(1907) AVKA 219. Mari a vanas er gér.

(8) Menel kousket : s'endormir.

●(1935) ANTO 181. ne zaleis ket da venel kousket.

(9) Bezañ manet ar gomz ennañ : ne plus pouvoir dire un mot.

●(1908) PIGO II 13. Itien 'oa manet ar gomz ennan.

(10) = (?).

●(1872) ROU 100b-101a. L'expression : maned eo ar mor, est connue, au bord de la mer. On entend quelquefois : calz a ve mar mane.

(11) Menel hep buhez : rester sans vie, mourir.

●(1530) Pm 261. yen ez menez hep buhez glan, tr. «Froidement tu meurs, sans vie absolument.»

►absol.

●(14--) N 868. Ret eo guenell pe menell sur, tr. «Il faut accoucher ou rester (morte), certes.» ●1487. Me ne grif qen bede menell, tr. «Moi je ne ferai plus, jusqu'à ce que je reste (sans vie).»

(12) Menel en e soñj : être soñjeur.

●(1908) PIGO II 132. Julig a vanas en e zonj e-unan.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...