Devri

melldivelliñ

melldivelliñ

v.

(1) V. tr. d. Culbuter.

●(1921) GRSA 122. kannein dohtè hag ou meldivellet.

(2) V. intr. Dégringoler.

●(1939) RIBA 160. Hag ean bebeilpennein, penderèvrein, meldivellein, torimellat én tioélded ién, sklasus, beta doned en éternité.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...