Devri

meleniñ / melenañ

meleniñ / melenañ

v.

I. V. intr.

(1) Mûrir.

●(1897) EST 70. P'en da d'en avaleu mileinein ar er bar, tr. «Dès que les pommes ont jauni sur la branche.»

(2) Jaunir.

●(1633) Nom 7b. lettre qui s'efface, tr. «lizer en em effaç hac á deu da melenaff.»

●(1888) SAQ I 38. abred e wenvo, e veleno, e varvo.

●(1907) VBFV.bf 53a. milénein, v. n., tr. «jaunir, devenir jaune.» ●(1929) FHAB Meurzh 111. bete ma teuas ar radenn da velena hag ar brug da ruzia war ar c'hragou.

II. V. tr. d.

(1) Jaunir.

●(1732) GReg 509a. Jaunir, teindre en jaune, tr. «Melenna. pr. melennet. (Van[netois] melenneiñ. milenneiñ.»

●(1907) VBFV.bf 53a. milénein, v. a., tr. «jaunir, rendre jaune.»

(2) (cuisine) Dorer.

●(1910) DIHU 62/117. Lakeit en ur gaserolen tammigeu kig moh de vilénein.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...