Devri

mank .3

mank .3

m., prép., adj. & conj. –où

I. M.

(1) Manque, défaut.

●(1792-1815) CHCH 48. Ean en des kavet pemzek mank ag é varteloded, tr. « Il a trouvé qu’il manquait quinze parmi ses matelots. »

●(1877) BSA 268. N'e ket manc a labour a zo en eun tiegez.

(2) Manque.

●(1647) Am 778(b). Livirit a na vezit mang, tr. « Dites et ne manquez pas »

●(17--) CT Acte II 462. ne vezout quet avanq, tr. «sans manque.»

●(1846) BAZ 102. o velet oa mank en ho denvet.

(3) Hep mank : sans faute.

●(1870) FHB 270/66a. Mar tolan eur mean en ear, e coezo d'an douar ep mank.

(4) Manquement, faute.

●(1732) GReg 599b. Manquement, faute, tr. «Mancq. p. mancqou.»

●(1860) BAL viii. goulenn pardon eus ho mancou.

●(1900) MSJO 81. An Aviel ne lavar ket en dije bet ar fals pinvidik eur mank all ouspenn.

(5) Défaut.

●(1921) PGAZ 56-57. n'en doa ken mank nemet ma loske Jarneou pa n'e zea ket he labour ervez he c'hoant. ●64. Diez braz eo kaout var an douar eun den ha na ve mank ebet enn'han.

(6) Lacune dans une plantation.

●(1942) VALLsup 136a. la pluie qui tombe les huit derniers jours de mai et les huit premiers jours de juin glao ar wenn-gaouenn. Elle passe (à Plougerneau) pour être favorable à la végétation : Mankou a zo en avalou-douar : glao ar wenn-gaouen a ray vad d'ezo (Perrot).

II. Prép.

(1) Faute de.

●(1790) MG 75. manq a éhuéhad doh er péh e rét.

●(1896) HIS 104. mès er geliren e séh mañk a zoustér.

(2) Dre vank a, da : faute de.

●(1860) BAL 14. ar re a zo en Ifern a zo eat tout da goll dre vanc da bedi.

●(1910) MBJL 175. hag an oll a dle santout ec'h ê koueet ar gouarnamant er luiasen-man dre vank a sans vat. ●(1980) LIMO 19 avril. kollet dre vank a ziwall.

III. Loc. conj. Mank na =

●(1839) BEScrom 55. manque n'ou dou reit dehai un desquemant santel.

IV. Attr. Bezañ mank en ub. = bezañ faziet.

●(1906) KANngalon C'hwevrer 38. Merc'hed Lourd, lem a spered, a velaz dioc'htu, e pe du ez oa mank er gardian.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...