loudouraat

v.

(1) V. intr. Devenir sale, malpropre.

●(1732) GReg 597a. devenir malpropre, tr. «loudouraat. pr. eët»

●(1876) TDE.BF 411b. Loudouraat, v. n., tr. «Devenir malpropre.»

(2) V. tr. d. Salir, rendre malpropre.

●(1732) GReg 597a. Rendre malpropre, tr. «loudouraat. pr. eët»