Devri

lirzhin

lirzhin

adj.

I. Attr./Épith.

A. (en plt de qqn) Joyeux.

●(1910) ISBR 9. ni eùé, ni vé elté, guehavé lirhin ha bourus ha gueh aral diskonfort ha melkonius.

B. (en plt de qqc.)

(1) (en plt d'un son, d'une voix) Joyeux.

●(18--) SAQ I 308. he vouez lirzin. ●(1866) BOM 2. Toniou lirzin, tr. «des airs joyeux.» ●22. Ar vombard, ar biniou lirzin. ●(1876) TDE.BF 405a. Lirzin, adj. C[ornouaille], tr. «Doux et gai, parlant de la voix, du son.» ●(18--) SAQ II 156. toniou drant ha lirzin.

●(1900) MSJO 41. gaant he vouezik lirzin. ●(1906) CDFi 21 juillet. al lirzina soniou hag ar c'haera gwersiou. ●(1908) FHAB Gwengolo 276. ar vombard d'he zro a lez da nijal eur galv lirzin. ●(1926) FHAB Ebrel 122. ar vugaligou vihan, gant o moueziou lirzin.

(2) Qui inspire la gaité, qui rend gai, joyeux.

●(1911) BUAZperrot 827. goloët a zeizennou marellet hag a vleuniou lirzin. ●857. kurunen lirzin e ugent vloaz.

II. Adv. Joyeusement.

●(1838-1866) PRO.tj 174. Ar c'horn sclentin, / (…) / A zon lirzin.

●(1909) FHAB Kerzu 369. an heol o sevel lirzin en oabl digatar. ●(1920) AMJV 136. ar c'hleier a gane lirzin. ●(1928) BFSA 76. pa glevit al laboused o kana lirzin.

III.

(1) Lirzhin evel ur vleunienn : voir bleunienn.

(2) Lirzhin evel ul laouenan : voir laouenan.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...