Devri

krafignat / krafigniñ / krafignañ / krafignal

krafignat / krafigniñ / krafignañ / krafignal

v.

I. V. tr. d.

(1) Égratigner.

●(1659) SCger 48b. egratigner, tr. «crauignat.» ●(c.1718) CHal.ms i. esgrattigner, tr. «crafignat, grapissat, crabissal.» ●(1732) GReg 326a. Égratigner, tr. «cravignat. pr. cravignet. Van[netois] crafignat. cravinat.» ●(1744) L'Arm 125b. Egratigner, tr. «Cravinein ou vinat.» ●(17--) VO 45. a p'hé hrahuignér hi e hoarh just èl p'hé legueannér.

●(1876) TDE.BF 372a. Krafina, v. a., tr. «Egratigner.»

●(1907) VBFV.bf 44a. kraùignat, v. a., tr. «égratigner.»

(2) Gratter.

●(1908) PIGO II 1. en eur gravignat koste e benn. ●(1910) MAKE 10. en eur grafignat e benn. ●(1914) DFBP 133a. excorier, tr. «Kravigna.» ●(1924) ZAMA 92. goude krafignat e glopenn. ●(1933) ALBR 39. Kravignat a ree koste e benn. ●(1957) BRUD 2/47. Badaouet war an taol, e chomas ar houilh da grafigna chouk e gil.

II. V. pron. réfl. En em grafignat : se gratter.

●(1902) PIGO I 18. ho kamarad a 'n em gravigne breman zouden ; tammo rach, 'm euz aoun, a zo gantan ? ●(1941) FHAB Meurzh/Ebrel 35. (Skrignag) Graffinat = e galleg : écorcher : «Hennez ne ra nemet en em graffinat.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...