kotonañ / kotoniñ

v.

(1) Cotonner.

●(c.1718) CHal.ms i. cottoner, tr. «cotonein.»

●(1914) DFBP 68a. cotonner, tr. «Kotona.»

(2) V. pron. réfl. En em gotonañ : se cotonner.

●(1744) L'Arm 430b. Se cotonner, tr. «Um gotonnein.»