Devri

kornañ / kornal / korniñ

kornañ / kornal / korniñ

v. intr.

I. (domaine du son)

(1) Corner.

●(1659) SCger 32a. corner, tr. «corna.»

●(1925) BILZ 164. evit korna pa ve brum.

(2) Sonner du cor de chasse.

●(1732) GReg 210b. Donner du cor, sonner du cor, tr. «Cornal. pr. cornet. Van[netois] corneiñ. cornal. ppr. cornet.»

●(1931) VALL 154a. sonner du cor, tr. «korna, kornal.»

(3) (en plt d'un instrument à vent) =

●(1792) CAg 93. Me gleu en trompet é cornale.

●(1849) LLB 1210. en trompèt é kornal.

(4) (en plt des éléments) Gronder.

●(17--) VO 23. er mor e gommanças de scumennein hac en ahuél de gornal. ●106. er mor é cornal guet colère. ●128. Er puar ahuél hac er seih gurun, e gorn hac e hude perpet drès tehi.

●(1849) LLB 458. Er gurun e griwa, e gorn a drest er pen. ●504. Hag en audeu pelan geder mor é kornal. ●(1896) HIS 100-101. kornal e hré en aúél ; er mor e houlenné.

(5) (en plt des oreilles) Bourdonner.

●(17--) VO 68. Cornal e rai men discoharn guet en trous ag en deliàu é creinein.

●(1876) TDE.BF 362b. Kornal, v. n., tr. «Tinter, corner, parlant des oreilles.»

(6) =

●(1967) LIMO 07 avril. Ha me gomz deoh e korné en Iliz get er boéhieu !

(7) =

●(1849) LLB 1046. teneu é kornal.

II. (en plt d'un animal) Se garnir de cornes à la tête.

●(1876) TDE.BF 362b. Korna, v. n., tr. «Se garnir de cornes à la tête.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...