Devri

korigniñ

korigniñ

v.

(1) V. intr. Pencher.

●(1902) LZBg Mae 108. a pen des korignet er lestr doh un tu. ●(1919) DBFVsup 41a. korignein, v. n., tr. «pencher.» ●(1934) MAAZ 134-135. Disénklennet e oè ha korignein e hrè é holheden édanton.

(2) V. tr. d. Faire pencher.

●(1902) LZBg Mae 170. en houlen en des korignet er lestr ar un tu.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...