Devri

kontant

kontant

adj.

(1) Content.

●(1499) Ca 45b. Contant. g. idem.

●(1732) GReg 203a. Content, satisfait, tr. «Countant. Van[netois] Cotant.»

●(1925) DLFI n° 6/2c. Ah ! fidandoustik ! Laou, kountant braz oun avad da velet ac'hanoc'h aman. ●(1984) EBSY 143. (Sant-Ivi) ma teufec'h amañ 'ven kontant, tr. «si vous veniez ici je serais heureuse.»

(2) Joyeux.

●(1732) GReg 203a. Content, joyeux, tr. «countant.»

(3) Bezañ kontant a : être content de.

●(1821) SST 109. Bet coutant ag er beuranté.

(4) Bezañ kontant da : être d'accord de.

●(1575) M 686. Na mar biot coutant, dre hoant da assantaff, tr. «Et si tu fus content de consentir, par désir.»

●(1909) FHAB C'hwevrer 62. me zo kontant da vont done-monea, araog kloc'h an digovi da eolia e gof da gillok tour Lambader. ●(1911) SKRS II 19. me zou kountant da bignat.

► absolu Bezañ kontant : être d’accord, bien vouloir.

●(1857) CBF xi. Je le veux bien, tr. « Contant houn »

(5) Argent kontant : argent comptant.

●(1633) Nom 202a. Pecunia numerata, argentum præsentarium : argent contant : archant countant.

●(c.1680) NG 1635. Tregont diner contant.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...