Devri

komandiñ

komandiñ

v. tr.

I. V. tr. d.

(1) Commander (qqn).

●(1732) GReg 183a. Commander, ordonner, tr. «coumandi. pr. coumandet.»

●(1869) SAG 49. oud ho c'homandi eun den kalounek.

●(1909) KTLR 160. evel eur serjent o kommandi he zoudardet. ●(1925) DLFI n° 6/2c. Kommande ar gouarnamant, kommande an oll, setu aze ar pez a c'houlenfont atao.

►absol.

●(1900) MSJO 203. perag e c'halle hag e tlie koumandi !

(2) Ordonner.

●(1850) MOY 159. Ne zeus den rebelant d'ar pez a gommandàn.

II. V. tr. i.

(1) Komandiñ war, àr ub. : avoir autorité sur qqn.

●(1790) MG 4. er-ré e gommand ar-n'ah.

●(1900) MSJO 96. eur pesketaer paour eo a lakaïo da goumandi varnho.

(2) Komandiñ da : ordonner à.

●(1792) BD 704. comandet d'ar vossen enem deurl voar arbet, tr. «Commandez à la Peste de se jeter sur le monde.»

●(1829) IAY 28. e commandas an ampereur d'ar guicguerrien staillan quicq da voerzan.

●(1900) MSJO 203. he Vam a goumande dezho.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...